Malownicza wyspa usytuowana na północny-wschód od wybrzeży Wenezueli (ok. 38 km). Stolica wyspy – La Asuncion – to urokliwe miasto kolonialne z fantastyczną atmosferą. Znajduje się tu jeden z najstarszych kościołów w kraju. Piaszczyste plaże, turkusowa woda i zielone palmy kuszą niezwykłą urodą. Wyspa to raj nie tylko dla miłośników sportów wodnych i plażowiczów, ale także wielbicieli zabytków z czasów kolonialnych. Znajduje się tu wiele znanych plaż, jak choćby: Playa Puerto Cruz, Playa El Agua czy Playa El Tirano. Na południe od Margarity znajdują się dwie również chętnie odwiedzane wysepki: Cubagua oraz Coche.

• Wenezuela: Od A do Z
• 
  


• Alkohol
• W Wenezueli, podobnie jak na całych Karaibach, najpopularniejszym trunkiem jest rum. Pija się tu też chcichę, która w wersji wenezuelskiej jest najczęściej przygotowana z ryżu, czasami z kukurydzy. Zawsze pija się ją z lodem. Czasem podaje się ją z cynamonem i owocem, np. ananasem. Popularnością cieszy się też crema ponche, alkohol, w którego składzie jest mleko, żółtka, rum, cukier, wanilia i cynamon, a czasem i odrobina kawy.
  
• ▲ do góry
• Apteki
• Szukając apteki należy wypatrywać napisu farmacia. Sieć aptek w kraju jest dobrze rozwinięta i w każdej strefie miasta można znaleźć aptekę całodobową. Te, które działają bez przerwy oznaczone są podświetlonym znakiem Turno, te, które są na dyżurze na drzwiach mają napis de Turno. Chcąc uzyskać informację na temat hiszpańskich nazw leków i chorób należy udać się do ambasady. Medykamenty, poza barbituranami, wydawane są bez recepty.
  
• ▲ do góry
• Banki i bankomaty
• Od 2005 r. walutę można wymieniać jedynie w bankach i punktach Italcambio. Wszelkie inne placówki wymiany zostały zamknięte. Wymiana w innych miejscach jest nielegalna i grozi ostrymi sankcjami.
  Bankomaty znaleźć można w dużych miastach, ale pobierają sporą prowizję. Zwiedzając mniej turystyczne regiony lepiej mieć ze sobą gotówkę.
  
• ▲ do góry
• Czas lokalny
• W Wenezueli należy cofnąć wskazówki zegarka o 5,5 (czas zimowy) – 6,5 (czas letni) godziny.
  
• ▲ do góry
• Elektryczność
• Napięcie wynosi 110V, 60Hz, a gniazdka są typu japońskiego i amerykańskiego. Pierwsze posiadają dwa podłużne pionowe, równoległe otwory, drugie dwa podłużne pionowe, równoległe otwory i jeden okrągły pośrodku. W większości hoteli można wypożyczyć adapter.
  
• ▲ do góry
• Informacja turystyczna
• Informacja turystyczna nie funkcjonuje najlepiej, a krajowych punktów informacji turystycznej prawie nie ma. Każdy, kto chce uzyskać jakiejkolwiek informacji może zadzwonić lub udać się do siedziby Inatur – organizacji zajmującej się promocją turystyki (wszelkie informacje na stronie www.inatur.gob.ve). Należy jednak wziąć pod uwagę, że jej pracownicy mówią zazwyczaj tylko w swym ojczystym języku. Każdy z wenezuelskich stanów ma swe własne biuro informacji turystycznej.
  
• ▲ do góry
• Internet
• Zarówno duże, jak i małe hotele zapewniają dostęp do sieci. W miastach można też znaleźć kafejki internetowe. Podróżując po bardziej dzikich częściach kraju nie ma co liczyć na wi-fi.
  
• ▲ do góry
• Napiwki
• Napiwek po hiszpańsku to propina. W restauracjach zazwyczaj dolicza się 10% do rachunku, ale nie zawsze. Należy dokładnie sprawdzić rachunek i ewentualnie zostawić 5 - 10% napiwku, w zależności od jakości usług. W hotelach na napiwek liczy boy hotelowy i obsługa pokoi, a kwota zależy od klasy hotelu i pokoju. Na lotnisku napiwku oczekują bagażowi.
  Kierowca taksówki, jeśli okazał się miły i pomógł turyście w np. noszeniu bagaży, również powinien zostać dodatkowo wynagrodzony.
  
• ▲ do góry
• Napoje
• Mieszkańcy tego kraju lubią słodkie i kolorowe napoje. Piją je o każdej porze dnia i nocy: do posiłków, dla orzeźwienia, dla smaku etc. Oprócz napoi znanych koncernów Wenezuelczycy lubią też napój o smaku gumy do żucia i o wdzięcznej nazwie Frescolita. Popularne są tu także limoniada Rappe – lemoniada z kruszonym lodem, papelón con limón, słodki napój z limonką i cukrem trzcinowym, napoje o smaku kokosowym i wszelakie koktajle z owoców. Każdy kto ma ochotę zaspokoić pragnienie pysznym koktajlem ma do wyboru dwie opcje: koktajl z samych owoców lub koktajl z owoców i mleka (merengada).
  Bardzo popularny jest tutaj także napój słodowy przypominający ciemne piwo – Malta. Pity jest z lodem, czasem z mlekiem.
  
• ▲ do góry
• Nurkowanie
• Wenezuela oferuje wspaniałe miejsca do nurkowania. Odnajdą się tutaj zarówno wielbiciele egzotycznych ryb, jak i nurkowania w jaskiniach. Na miejscu znajduje się też sporo szkół dla osób chcących spróbować tego sportu.
  
• ▲ do góry
• Kuchnia
• Kuchnia w Wenezueli jest sycąca, pełna aromatów i smaków. Historia i geografia kraju wpłynęły na charakterystykę dzisiejszej kuchni wenezuelskiej. Można w niej znaleźć elementy kuchni indiańskiej, afrykańskiej, hiszpańskiej, francuskiej i włoskiej. Najczęściej wykorzystywanymi składnikami jest kukurydza, ryż i fasola. Warzywa, których często używa się w tutejszej kuchni to kapusta, cukinia, pomidor, ziemniaki. Banany, kokos, melony, avocado, papaje, mango to ulubione owoce Wenezuelczyków. Jeśli chodzi o mięso to jest to głównie wołowina, wieprzowina i drób. Popularne są tutaj też ryby i owoce morza. Poza tym co zdrowe, w kuchni wenezuelskiej często smaży się w głębokim oleju.
  
• ▲ do góry
• Opieka medyczna i pomoc w nagłych wypadkach
• W razie nagłych wypadków należy zadzwonić pod 171 – numer alarmowy dla policji, straży pożarnej i pogotowia – po odebraniu operator przekierowuje rozmowę do odpowiednich służb. Numer telefonu jest darmowy i nie wymaga karty pre-paid.
  Przed wyjazdem dobrze jest zorientować się czy dany hotel zatrudnia lekarza, ponieważ w kraju nie ma placówek medycznych dla turystów. Państwowe szpitale często są przepełnione i nie posiadają odpowiedniego wyposażenia, czy środków medycznych.
  Większość lekarzy i stomatologów biegle włada angielskim. W razie potrzeby należy szukać ich w klinikach prywatnych.
  
• ▲ do góry
• Palenie
• W kraju, od 31 maja 2011r, obowiązuje zakaz palenia w miejscach publicznych. Osoby, które będą chciały zapalić papierosa, mogą to zrobić na otwartej przestrzeni. Pod warunkiem, że nie jest to park, plac, stadion, ani żadne miejsce, w którym krzewi się sport i kulturę.
  
• ▲ do góry
• Paliwo
• Stacje benzynowe występują też na obszarach mniej popularnych turystycznie, ale niekoniecznie będzie na nich paliwo.
  
• ▲ do góry
• Parkowanie
• Bycie kierowcą w stolicy nie jest łatwe. Dotyczy to zarówno jazdy, jak i parowania. Znalezienie wolnego miejsca to nie lada sztuka, bo samochody stoją wszędzie. W okolicach świąt i weekendu odpowiednie służby przeprowadzają operativos – akcje, polegające na odholowaniu źle zaparkowanych samochodów. Ciężko takie auto później znaleźć, gdyż policja nie kwapi się, żeby zostawić kierowcy stosowną informację.
  
• ▲ do góry
• Poczta
• Poziom usług pocztowych świadczonych w Wenezueli nie jest najwyższy. Dlaczego? Wenezuelczycy praktycznie nie wysyłają listów. Koszt usług pocztowych nie jest wysoki, ale niestety nie ma co liczyć na szybkie dotarcie listu do Polski. Może to potrwać nawet dwa miesiące. Nielepiej działa IPOSTEL na terenie kraju.
  
• ▲ do góry
• Przepisy drogowe
• W Wenezueli, by prowadzić samochód trzeba mieć międzynarodowe prawo jazdy oraz koniecznie miejscowe świadectwo zdrowia. Te dwa dokumenty upoważniają do prowadzenia pojazdów. Aby otrzymać świadectwo zdrowia należy zrobić odpowiednie badania w wyznaczonych do tego celu placówkach. W kraju obowiązuje ruch prawo stronny.
  Przepisy ruchu drogowego nie są do końca przestrzegane. Mimo ujednolicenia kodeksu ruchu drogowego sytuacja na drogach się nie poprawiła. Na ulicach panuje anarchia, a prowadzenie samochodu uczy cierpliwości i opanowania. Powinno się jednak wiedzieć, że zakładanie kasku (motocykliści), zapinanie pasów i przestrzeganie ograniczeń prędkości jest obowiązkowe, a korzystanie z telefonów komórkowych zakazane.
  
• ▲ do góry
• Telekomunikacja
• Numer kierunkowy do Wenezueli to +58. kartę telefoniczną do budki można kupić w centrach handlowych, kioskach, na stacjach benzynowych itp. Podczas rozmowy, po wyczerpaniu kredytów, karty telefoniczne CANTV, można wymienić nie przerywając połączenia. Można skorzystać także z usług centrów telefonicznych, gdzie płaci się za usługę po skończonej rozmowie. Niektóre sieci komórkowe umieściły w kraju swe telefony na kartę. By z nich skorzystać potrzebujemy kodu z karty.
  Przed wyjazdem dobrze jest sprawdzić czy dana sieć komórkowa funkcjonuje w danym regionie.
  
• ▲ do góry
• Transport publiczny
• Transport publiczny jest tani, a autobusy kursują praktycznie wszędzie. Najpopularniejsze środki transportu to: autobusy, minibusy lub samochody, które poruszają się po konkretnych trasach i taksówki. W stolicy kraju można skorzystać z metra. W mniej turystycznych miejscach działają prywatni przewoźnicy. Nie ma rozkładów jazdy, ale autobusy jeżdżą regularnie. By wsiąść do konkretnego środka transportu należy go zatrzymać stojąc na parada (przystanek). Wybierając taksówkę, lepiej wybrać zarejestrowaną – posiadającą żółtą tablicę rejestracyjną z czarnym napisem. Przed jazdą dobrze jest ustalić cenę. Jadąc wczesnym rankiem lub nocą lepiej wybrać taksówki korporacyjne. Droższe, ale bezpieczniejsze.
  Autobusy dalekobieżne kursują z Terminal de Pasajeros (dworzec pasażerski) i tam trzeba załatwić wszystkie formalności związane z podróżą. Warto też zrobić rezerwację, gdyż autobusy często odjeżdżają z dworca w momencie, gdy się zapełnią. Luksusowe, międzynarodowe autokary trzymają się rozkładu jazdy, a bilet można kupić z dużym wyprzedzeniem. Mimo wszelakich udogodnień (toaleta, telewizor) należy wziąć pod uwagę, że autobusy te mają na stałe zasłonięte rolety i klimatyzację włączoną na bardzo niskie temperatury.
  Promy też nie odpływają o czasie, dlatego nawet mając bilet należy być dwie godziny przed „planowym” wypłynięciem. Można wybrać pomiędzy promem zwykłym i luksusowym. Poza standardem różnią się one czasem podróży.
  Ze względu na duże odległości, lepiej wybierać samoloty. Podróż trwa krócej i nie jest droga.
  
• ▲ do góry
• Zagrożenia
• Lecąc do Wenezueli dobrze wynająć firmę transportową, która w pełni odpowiada za bagaż. Złodzieje potrafią zabrać go nawet z luku bagażowego. Przybywając do kraju nocą, w autobusach należy uważać na bagaż podręczny i nie kłaść go na półkę nad głową. Przed kradzieżą powinno się uważać także w metrze.
  W dużych, turystycznych kurortach lepiej kupować wodę w butelce. Picie wody bezpośrednio z kranu można zaryzykować na terenach górzystych, gdzie „kranówa” pochodzi z rzeki. Poza zatruciem pokarmowym wywołanym nieświeżym, ulicznym jedzeniem w tropikach powinno się unikać surowych warzyw, zwłaszcza tych rosnących blisko ziemi – mogą zawierać pasożyty.
  
• ▲ do góry
• Zakupy, sprawy urzędowe
• Centra handlowe w stolicy nie są rzadkością i pracują dłużej niż normalne sklepy. Można się tam udać od poniedziałku do soboty w godzinach od 11.00 do 21.00 i w niedzielę między 12.00 a 20.00. Pracownicy firm zwykle rozpoczynają pracę o 8.00, 8.30, a kończą 16.00-18.00. w prywatnych przedsiębiorstwach nie obowiązuje prawo ograniczające godziny pracy zmianowej więc mogą one funkcjonować od rana do nocy.
  Banki pracują bez przerwy, od 8.30 do 15.30. W dni zakupowego, przedświątecznego szału nawet dłużej. Czasami banki w poniedziałki są zamknięte. Placówki i oddziały w Caracas, w Centro Sambil (centrum handlowe) są otwarte tak długo jak samo centrum.
  Zakupy można również zrobić u buhoneros – czyli ulicznych sprzedawców. Na stolikach, ustawionych wzdłuż ulic, można znaleźć praktycznie wszystko. Warto jednak wiedzieć, że buhoneros stanowią problem dla właścicieli sklepów: blokują wejścia, kradną prąd, nie płacą podatków i śmiecą.
  Jadąc do Wenezueli należy wziąć pod uwagę, że w niedziele większość sklepów będzie zamknięta, a w tygodniu zamyka się sklepy na 1-3 godziny sjesty.
  
• ▲ do góry
• Zwyczaje i kultura
• Zwyczajowo Wenezuelczycy witają się ciepło i wylewnie, całując się w policzek. Także z nowo poznaną osobą. Podanie ręki jest uznawane za chłodny gest. Krótkie rozmowy to także stały element tej kultury. Mieszkańcy mogą pytać o pogodę, zdrowie, dzieci etc.
  Będąc na ulicach Wenezueli, w sklepach, domach, restauracjach itp. często słyszy się chévere, co oznacza super. Warto zapamiętać i używać tego słowa.
  W kraju obowiązuje kult pięknych kobiet. Wenezuela słynie z prawdziwych piękności, które często zostają miss. Nie zawsze jednak jest to naturalne piękno, ponieważ powszechne są tutaj operacje plastyczne. Prawie każda Wenezuelka coś sobie poprawiała. Nawet małe dziewczynki w prezencie urodzinowym dostają zabieg u chirurga plastycznego. Uroda i sposoby na jej poprawienie są zwyczajowym, codziennym tematem i nikt się z tym nie kryje.
  Mieszkańcy Wenezueli raczej nie lubią być na zdjęciach, zwłaszcza turystów. Dlatego fotografując lepiej zapytać ich o zgodę. Jeśli chodzi o ubiór, to lepiej nie chodzić w krótkich spodenkach, gdyż jest to przejaw złego smaku. Opalanie się topless jest nielegalne, choć dość powszechne. Szczególnie na Margaricie.
  Ikoną dla Wenezuelczyków jest Simón Bolivar, bohater walczący o wolność Ameryki Południowej. Nie powinno się o nim źle wypowiadać, ani lekceważyć jego pomników, których pełno w całym kraju.
  
  
  
• ▲ do góry

• Wenezuela: Informacje praktyczne
• 
  


• Przed wyjazdem
• Formalności wizowo-paszportowe
• Obywatel Polski wyjeżdżający do Wenezueli w celach turystycznych na mniej niż 90 dni nie musi posiadać wizy. Na granicy wypełnia jedynie kartę turystyczną (tarjeta de turista). Każdy, kto chce pozostać tutaj dłużej powinien udać się do konsulatu, albo ambasady po wizę turystyczną (visa de turista). Paszport powinien być ważny jeszcze przez co najmniej sześć miesięcy od daty planowanego wylotu. Służby na lotnisku mogą zażądać okazania biletu powrotnego. Wiza tranzytowa ważna jest 72 godziny.
  
• ▲ do góry
• Przepisy celne
• W Wenezueli narkotyki są zabronione, a kary za przemyt dla obcokrajowców bardzo surowe. Można być natychmiastowo deportowanym lub trafić do więzienia. Bez względu na to czy ktoś chce przemycić marihuanę czy kokainę. Narkotyk to narkotyk.
  Do kraju nie można wwozić kopii marek objętych prawami autorskimi, przedmiotów pochodzących z wykopalisk archeologicznych, artykułów spożywczych. W formularzu „deklaracji celnej” należy zgłosić wwóz cennych przedmiotów, a służbom celnym, kwoty przekraczającej 10 tysięcy dolarów amerykańskich.
  
• ▲ do góry
• Pieniądze
• Od stycznia 2008 w Wenezueli obowiązuje bolívar fuerte (bolívar mocny), ale póki co jest jeszcze w obiegu bolívar. A od 1 stycznia 2012 roku można będzie płacić tylko nowymi nominałami. Z obiegu wyjdą nominały Bs. 50.000, Bs. 20.000, Bs. 10.000, Bs. 5.000 i Bs. 1.000 oraz monety o wartości Bs. 1.000, Bs. 500 y Bs. 100, Bs. 50, Bs. 20, Bs. 10, Bs.5, Bs.2 y Bs.1. Od tego momentu zniknie również oddzielne nazewnictwo. I bolívar fuerte zostanie uproszczony do bolívar – Bs.
  
• ▲ do góry
• Ubezpieczenie
• W Wenezueli nie honoruje się ubezpieczeń polskich firm, jedynie tych znanych i międzynarodowych.
  
• ▲ do góry
• Zabezpieczenia medyczne
• Wyjeżdżając w tropiki zawsze warto wcześniej uzyskać informacje na temat szczepień i udać się do kliniki chorób tropikalnych. W Wenezueli najbardziej powszechne są choroby przenoszone przez komary: danga, żółta febra, rzadziej malaria i choroby spowodowane spożyciem skażonego jedzenia i wody: dur brzuszny, zapalenie wątroby typu A. Warto się więc zabezpieczyć przed zachorowaniem.
  
• ▲ do góry
• Co zabrać?
• Najlepsze będą lekkie, naturalne sportowe ubrania, ale należy pamiętać o czymś eleganckim jeśli planuje się kolacje w wykwintnej restauracji. Wybierając się w góry lub do puszczy trzeba wziąć ze sobą odpowiednią odzież i pelerynę przeciwdeszczową. Ciepły sweter może się przydać gdyż w nocy bywa chłodno. Nie wolno też zapomnieć o kremach z filtrem UV, nakryciu głowy i okularach przeciwsłonecznych.
  Dobrze wziąć też ze sobą potrzebne lekarstwa, gdyż nigdy nie ma pewności, czy dany medykament będzie do kupienia na miejscu.
  
  
• ▲ do góry
• Przejazd
• Podróż samolotem
• Najszybsza opcja. Lotniska międzynarodowe znajdują się w Caracas, Maracaibo, Valencii, Barcelonie/Puerto La Cruz, San Antonio de Táchira, Las Piedras. Przelot trwa około 12 godzin.
  Między terminalami międzynarodowymi a krajowymi kursują autobusy wahadłowe.
  
  
  
• ▲ do góry
• Na miejscu
• Noclegi
• W Wenezueli istnieje bardzo wiele zróżnicowanych noclegów: luksusowe hotele, hotele backpakerskie, prywatne hacjendy, hoteles del amor, chatki letniskowe(cabañas), obozy (campamentos), mini apartamenty, ranczo, na którym hoduje się bydło (hatos), pensjonaty (posadas), szałasy (churuata, caney). Każdy turysta, w zależności od zawartości portfela, znajdzie coś dla siebie.
  
• ▲ do góry
• Hotele i motele
• Luksusowe hotele znajdują się na wyspie Margaricie i w stolicy. Jeśli chodzi o listę hoteli średniej klasy, to nie jest ona zbyt duża. A hotele jedno i dwugwiazdkowe nie zapewniają dobrych warunków. W związku z różnicą w standardzie hoteli stworzono posadas i campamentos, które miały działać w myśl zasady: dobra jakość w małej cenie. Między nimi również istnieją różnice w standardzie. Wśród posada i campamentos można znaleźć skromne, prymitywne ośrodki lub atrakcyjne i posiadające wiele udogodnień.
  Na terenie całej Wenezueli działają Hoteles del Amor czyli hotele miłości. W takich motelach pokoju szukają zakochani. Popularność tego fenomenu wiąże się z sytuacją życiową i kulturą mieszkańców. Po pierwsze, wielu dorosłych ludzi mieszka wciąż z rodzicami ze względu na trudną sytuację finansową. Po drugie, romanse i miłostki w kraju są rzeczą zupełnie normalną. Nie można tu jednak długo „nocować”. Jeśli ktoś chce wyjść musi oddać klucze, by wrócić należy ponownie zapłacić. Niektóre z tych moteli bywają naprawdę luksusowe.
  
• ▲ do góry
• Pensjonaty
• Posiadają różne standardy i często też panuje w nich rodzinna atmosfera. Wielkość pokoju zależy od pensjonatu. Posadas często bywają naprawdę dobrze wyposażone i posiadają udogodnienia, których możne zabraknąć w hotelach. Czasem przy pensjonatach jest też basen.
  
• ▲ do góry
• Apartamenty
• Apartamenty i mini apartamenty dla turystów, w zależności od standardu, wyposażone są w zaopatrzoną kuchnię, klimatyzację, telewizję, pościel. Posiadają też dostęp do Internetu.
  
• ▲ do góry
• Obozy i chatki turystyczne
• Campamento tłumaczone jako obóz to wbrew skojarzeniom nie jest pole namiotowe. Można tutaj wynająć domek, chatkę, pokój, które najczęściej posiadają klimatyzacje jak i inne udogodnienia. Na terenie obozu często znaleźć można baseny, korty tenisowe, boiska, różnego typu rozrywki dla dzieci., uczestniczyć w ciekawych wydarzeniach, podziwiać piękno przyrody. Istnieją też obozy tematyczne np. ekologiczne.
  
• ▲ do góry
• Wyżywienie
• Każdy kto chce poznać i spróbować kuchni wenezuelskiej powinien udać się do lokalnych restauracji. Jedzenie jest smaczne i tanie, ale bywa też niezdrowe, gdyż Wenezuelczycy lubią fast foody i wszystko, co smażone w głębokim tłuszczu. Najtaniej można kupić menu dnia, czyli zestaw składający się z zupy i dania głównego. W każdym lokalu do rachunku dolicza się 10% za obsługę. Będąc w lepszych, droższych restauracjach dobrze zostawić osobny napiwek kelnerce.
  Jeśli chodzi o popularne wenezuelskie potrawy warto spróbować arepy – smażonego, kukurydzianego placka nadziewanego serem, szynką, wołowiną, owocami morza, jajkiem itp., który jest serwowany bardzo często na śniadanie. Drugim popularnym daniem jest mondongo - flaczki na ostro. Gotuje się je w kukurydzianym rosole z ziemniakami i warzywami. Typowo wenezuelskim daniem, uznawanym za narodową potrawę, jest pobellón cirollo. Prawidłowo podany może przerazić nawet pasibrzucha. Porcja jest ogromna, a na talerzu, w podstawowej wersji, znajduje się: siekana wołowina, ryż, czarna fasola i smażone banany. Czasem na szczycie wszystkich składników może znaleźć się jajko sadzone. Wenezuela ma też swoją wersję meksykańskiego guacamole. W tym kraju pasta z awokado nosi nazwę guasacaca i przyrządza się ją z awokado, octu, natki pietruszki, papryki chilli i czosnku. Guasacaca jest podawana do mięs, nachos, burrito, fajitas, czasem do warzyw i ryb.
  
  
  
• ▲ do góry